Willy Hoogstra en haar Snuusterschuur
Reportage en foto's: Cobi van den Nouweland

Achter Willy’s huis wacht een verrassing: een opvallende verzameling vazen, zorgvuldig op kleur en hoogte tentoongesteld in de schuur!

Dit moet toch het resultaat zijn van jarenlang zoeken en verzamelen, hoe ben je daar zo toe gekomen?
“Ik ben daar inderdaad al heel lang mee bezig” vertelt Willy, “ al zo’n 15 jaar. Ik denk dat ik er wel tegen de 500 stuks heb. Het is begonnen met een vaas die ik cadeau kreeg. Bij toeval vond ik in een afvalhoop een vaas van het zelfde merk (West Germany). Dat wekte mijn belangstelling, ik mocht hem meenemen. Nou ga ik altijd graag naar rommelmarkten en Bé ook, en daar vonden we ook wel eens wat! Je gaat dan gericht zoeken naar vazen van dit merk, het wordt een hobby. Je gaat je er ook steeds meer in verdiepen, kijkt eens op internet, er komt steeds meer bij, je ruilt eens wat en zo bouw je dat op. Leuke bijkomstigheid is, dat je op die diverse markten vaak mensen ontmoet en leert kennen met dezelfde belangstelling! Dat strunen moest altijd wel in mijn vrije tijd gebeuren, want ik had altijd ook nog mijn werk. Ik heb altijd gewerkt, de laatste 12 jaar bij drukkerij de Marne. Als gevolg van de crisis kwam hier helaas een einde aan, minder drukwerk, er werd meer geautomatiseerd, dus er moesten mensen weg."

Dat zal wel een hele verandering voor je zijn geweest?
“Dat was inderdaad wel wennen hoor, je mist je sociale contacten en valt echt in een gat! Nou ben ik iemand die niet stil kan zitten, dus ben ik eerst maar eens wat meer aandacht aan het huis gaan besteden, zoals rommel opruimen, dingen veranderen en (na overleg) de schuur inrichten voor mijn vazenverzameling. Die moesten nu maar eens een goed plaatsje krijgen i.p.v. weggestopt in kasten en stellingen Toen groeide het idee om een cadeauwinkeltje te beginnen, niet alleen met vazen, maar ook oude gebruiksvoorwerpen, serviesgoed, wat kleine meubeltjes en wat maar leuk lijkt. Met Pasen was ik voor het eerst open en kreeg meteen al heel leuke reacties, niet alleen uit het dorp, maar ook van andere bezoekers. Ik begrijp best dat niet iedereen die vazen mooi vindt, maar door de hoeveelheid kijk je er toch anders tegenaan. Een kast stampvol met vazen wordt meteen een kleurig object! Ik heb echt al diverse vazen en andere spulletjes verkocht, en dat geeft wel een kick! Verder heb je regelmatig aanspraak, leuke contacten en gesprekken, ik voel me daar goed bij! Het is wel de bedoeling dat ik regelmatig open ben, ik zet dan in dat geval het (mooie) bordje “Snuusterschuur” buiten. Ik ga het gewoon doen en maar eens kijken hoe het gaat lopen”.

Nu woon jij al 28 jaar hier, altijd behoorlijk actief geweest voor het dorp en nu ben je weer met een leuk initiatief bezig. Denk jij niet dat dit aanstekelijk zal werken?
“Ik hoop dat in ieder geval wel, dat er beweging in komt. Mijn buurvrouw b.v. stelde meteen al voor om ook eens wat plantjes bij de weg te zetten, dat staat toch heel uitnodigend? Er zijn vast wel meer mensen in het dorp die creatief bezig zijn, dingen verzamelen of op een leuk idee komen. Het zou misschien ook wat zijn om b.v. met een paar mensen het winkeltje bij toerbeurt te bemannen. Ze kunnen dan hun eigen spulletjes erbij zetten en verkopen. Het is maar een idee. Om de verdiensten hoef je het niet te doen, maar als je af en toe wat verkoopt zodat je weer voor aanvulling kan zorgen is toch echt leuk en dat houdt je bezig!” Ik geloof ook dat zo iets een functie kan hebben voor het dorp, je wipt eens even binnen, maakt een praatje ed., we missen hier nou eenmaal een dorpshuis, een ontmoetingsplaats. We moeten het dan maar met elkaar op een andere manier gaan invullen en dat gebeurt ook al! Tenslotte wil je je dorp toch levend houden en fijn om in te blijven wonen.”

We filosoferen nog even verder hierover, ook over de tijd toen het dorpshuis er nog was, de diverse activiteiten, de peuterspeelzaal. De tijden veranderen nu eenmaal, je moet nu anders verder. Middels de nog te openen informatieve website van dorpsbelangen en/of een jaarlijkse nieuwsbrief b.v. zou je de bewoners op de hoogte kunnen houden over wat er zo allemaal speelt in het dorp.

“Ik heb het hier nog altijd uitstekend naar mijn zin en zal hier zeker willen blijven wonen!”

Bedankt Willy en veel succes met je “Snuusterschuur!”

Reportage, interview, foto’s: Cobi v.d.N.